صورت ایران پرونده راننده پلاستیک پلاستیک

صورت: ایران پرونده راننده پلاستیک پلاستیک اخبار حوادث

گت بلاگز اخبار فرهنگی و هنری فاجعه کارنامه سینمایی «آل‌پاچينو» با حضور در فیلم «بازی اعدام»

بعید است از عاشقان سینما و اهل فرهنگ باشید و اسم آل پاچینو به گوش تان نخورده باشد؛ مردی با قامتی کوتاه و لحن صدایی خاص که توانسته در قالب نقش های متفاوت سینمای

فاجعه کارنامه سینمایی «آل‌پاچينو» با حضور در فیلم «بازی اعدام»

فاجعه کارنامه سینمایی «آل پاچينو» با حضور در فیلم «بازی اعدام»

عبارات مهم : اعدام

بعید است از عاشقان سینما و اهل فرهنگ باشید و اسم آل پاچینو به گوش تان نخورده باشد؛ مردی با قامتی کوتاه و لحن صدایی خاص که توانسته در قالب نقش های متفاوت سینمایی فرو برود و شاهکارهایی در دنیای بازیگری را به نام خود ثبت کند. نقش های ماندگار آل پاچینو در سینما کم نیستند و جهت معرفی و بررسی آن ها نیازمند یک خاص نامه سینمایی خواهیم بود. همین بس که بازی به یا دماندنی او را در پدرخوانده یا بعد از ظهر سگی به یاد بیاورید تا بدانید داریم در مورد چه اسطوره ای صحبت می کنیم.

افسانه های دنیای بازیگری اغلب با اوج رفتن سن ارزش قبل از اینکه خود هالیوود و دنیای بی رحم پرده سینما به آن ها پشت کند، خودشان دست پیش گرفته و از عالم بازیگری خداحافظی می کنند. در تاریخ نمونه های بسیاری داشتیم و امروزه نيز بزرگانی چون جن هکمن یا جک نیکلسون، مدت هاست که در نقش سینمایی خاصی ایفاي نقش نکرده اند و به نوعی سینما را ترک گفتند. بازیگران زن در این بین بد شانس تر هستند و به دليل از دست دادن صورت یا اندام شان، فراموش می شوند و کمتر کسی را پیدا می کنیم که مثل مریل استریپ همچنان بدرخشد یا سوفیا لورن باشد و با بازی در یک فیلم کوتاه همه چشم ها را به خود خیره کند.

فاجعه کارنامه سینمایی «آل‌پاچينو» با حضور در فیلم «بازی اعدام»

اسطوره دنیای بازیگری بسیاری از ما نیز بعد از افرادی چون مارلون براندو و پل نیومن و… اشخاصی مثل رابرت دنیرو و آل پاچینو هستند. دو فردی که حالا پا به سن گذاشته اند و با چالش های جدیدی در زندگی سینمایی خود روبه رو هستند. هیچ وقت مصاحبه مارلون براندو بعد از بازی در فیلم های آخرش در کنار جانی دپ را از یاد نمی برم که به خبرنگار گفت: تو هم پول بده به من و من در فیلمت بازی می کنم!

به نظر می رسد که جریان فیلمی مثل «بازی اعدام» نیز چیزی شبیه به همین مصاحبه های آخر مارلون براندو باشد؛ وگرنه از هر زاویه ای به فیلم و عوامل آن نگاه کنیم، نمي توانيم بازی آل پاچینو در این اثر را هضم کنیم. البته شاید هنگامی که بعد از دیدن فیلم متوجه شوید که اگر آل پاچینوی دوست داشتنی در نقش اول فیلم ظاهر نمی شد، شما امکان نداشت فیلم را تا آخر ببینید، متوجه شوید که تهیه کننده حاضر شده است چقدر دستمزد وی را بدهد تا فیلمش دیده شود.

فیلم بازی اعدام، داستان قاتل جنایتکاري را تعریف می کند که قتل های سریالی را به فاصله یک روز پشت هم انجام می هد و آل پاچینو به همراه همکارش تلاش در افشای راز پشت پرده این جنایت ها دارند. البته این وسط زن خبرنگاری نيز است که قرار شده است با این دو تن در تمام مراحل پلیسی همراهی کند تا کتاب جدیدش را بنویسد.

داستانی به شدت تکراری و کلیشه ای که با وجود تمام ترفندهای فیلمنامه نویس (اگر بتوان نام آن ها را تکنیک گذاشت) بازهم در کلیشه غلت می زند و از آن رهایی نمی یابد. فیلم مغلمه بی هویتي از آثاری چون هفت و زودیاک است با این تفاوت که در سطح بسیار پایین تری از این آثار قرار می گیرد. بازی تمام بازیگران حتی اسطوره ای مثل آل پاچینو، به باعث داستان احمقانه فیلم احمقانه تر به نظر می رسد و انگاری تمامی این آدمک های جلوی دوربین فقط منتظر آخر سکانس هستند تا بروند منزل و استراحت کنند. با نگاه به تمام زوایای فیلم باز هم نمی توان توصیه مثبتی لااقل راجع به موسیقی یا تدوین پیدا کرد و فیلمبرداری و زاویه دوربین در بعضی سکانس ها را مي توان جالب توجه قلمداد کرد. هیجان تزریق شده است به داخل فیلم به باعث کودن بودن شخصیت های پلیس و کارآگاه و خبرنگار زبده (سه کاراکتری که باید هرکدام جهت خودشان شرلوک هولمزی باشند) تصنعی بار آمده و همان گونه که در شروع سخن گفته شد، امکان ندارد چنین فیلمی بدون ظهور آل پاچینو در قالب نقش مهم تا آخر به وسیله تماشاگر دیده شود.

پایان بندی فیلم نیز نگاهی به فیلم های دهه ۹۰ دارد و چنان کلیشه ای از کار در آمده که گويي ناخودآگاه مخاطب را به خنده وا می دارد. از این قبیل خنده ها در جای جای دیالوگ ها و سکانس ها گاهی به لب های مخاطب می نشیند و زیاد باعث سرگرمی او می شود تا جذب شدن آن به هنر جادویی سینما که در این اثر تبدیل به خاکستر شده است است.

با دیدن تک تک لحظات ضعیف فیلمی که در آن اسطوره بازیگری دنیا سینمایی من و بسیاری دیگر از طرفداران و منتقدان سینما به قهقرا می رفت، فقط می توانستم افسوس بخورم که آیا باید اثری سینمایی درجه سه هالیوودی به اسم بزرگانی چون آل پاچینو مزین شود و هالیوود با آن ها چه کرده است؟ گرچه خبرهای خوشی از دنیرو و پاچینو و همکاری آن ها با اسکورسیزی به گوش می رسد ولی تا به امروز لااقل یکی از این دو نفر یعنی پاچینو، یک حرکت اشتباه انجام داده و آن هم بازی در فیلم بازی اعدام بوده است.البته اوضاع دنیرو هم چندان مشخص نیست ولی با این وجود گزینش های درست تر و جالب تری را در آخرهای کارنامه هنری خویش به همراه داشته است که باعث شده است طرفداران همچنان بازی او را ستایش کنند. به قول يكي از منتقدان هالیوود «بسیاری از بازیگران تراز اول از جمله بروس ویلیس، نیکلاس کیج و آنتونیو بندراس این روزها فقط جهت پول در تریلرهای ویدیویی کمپانی «سابان فیلمز» بازی می کنند. ولی تماشای غرق شدن آل پاچینو در چنین فضایی ناامیدی خاصی به همراه دارد».

بعید است از عاشقان سینما و اهل فرهنگ باشید و اسم آل پاچینو به گوش تان نخورده باشد؛ مردی با قامتی کوتاه و لحن صدایی خاص که توانسته در قالب نقش های متفاوت سینمای

واژه های کلیدی: اعدام | سینما | اسطوره | بازیگری | سینمایی | بازیگران | بازیگران زن | اخبار فرهنگی و هنری

دانلود


دانلود فایل ها

نویسنده : getblogs